« ناگفته های زندگی نرگس کلباسی؛ بانوی نیکوکار ایرانی الاصل »

شاید قصه زندگی نرگس کلباسی را در تلویزیون و برنامه ماه عسل دیده باشید. آنچه در این مطلب با هم می خوانیم کمتر در برنامه ماه عسل به آن پرداخته شده است. 

 

از نرگس کلباسی چه می‌دانید؟

نرگس کلباسی اشتری متولد ۱ فروردین ۱۳۶۷ در اصفهان است. کلباسی تا ۴ سالگی در ایران بود و پس از آن به انگلستان مهاجرت کرد. نرگس در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد. او تا ۱۹ سالگی در انگلستان زندگی کرد و سپس تا ۲۱ سالگی را در کانادا بسر ‌برد. نرگس اشتری لیسانس مدیریت جهانگردی و فوق‌لیسانس مدیریت بازرگانی دارد. او یک زن نیکوکار ایرانی – بریتانیایی است که برای کودکان یتیم و معلول هند خانه ساخت و طی جریانی به قتل غیرعمد یک کودک متهم شد و در نهایت در ماه مارس ۲۰۱۷ با حکم دادگاه و پیگیری سرکنسولگری ایران بی‌گناه شناخته شد. او در سال ۲۰۱۰ «بنیاد خیریه پریشان» را به امید بهبود زندگی کودکان یتیم و رهاشده جهان تأسیس کرد.

حکم قتل غیر عمد

نرگس کلباسی به فعالیت خود در این کشور ادامه می‌داد تا اینکه به نوشته نشریه دیلی میل یکی از کودکان در سال ۲۰۱۴ ناپدید شد (کودک مذکور در اردویی که برای کودکان توسط خانم کلباسی تدارک برگزار شده بود غرق شد) و در پی آن خانم اشتری با اتهام قتل غیرعمد مواجه شد و درصورتی‌که اتهام ثابت می‌شد، ممکن بود به حبس محکوم شود. نرگس اشتری در درخواستی که به زبان انگلیسی منتشر کرد از دوستان و همکارانش در بریتانیا خواست از او حمایت کنند. اشتری می‌گوید تا پایان روند قانونی اجازه ترک هند را ندشته و نگران بوده از محاکمه عادلانه برخوردار نشود. او از مردم خواست در حمایت از او نامشان را به طومار بیفزایند.

حمایت ایران از کلباسی

در همین زمان بود که دولت جمهوری اسلامی اعلام کرد که از نرگس اشتری حمایت خواهد کرد. حسن نوریان سرکنسول ایران در حیدرآباد هند برای پیگیری وضعیت حقوقی و کنسولی او به رایاگادا در ایالت اوریسا رفت و برای حضور در دادگاه و پشتیبانی از نرگس اشتری مجدد در آنجا حاضر شد. محمدجواد ظریف هم در ۱۳ آذر ۱۳۹۵ در محل سفارت ایران در دهلی‌نو با نرگس کلباسی اشتری دیدار کرد.

او تبرئه شد...

در روز دوشنبه ۱۵ آذر دادگاه محلی، حکم یک سال زندان و ۳۰۰ هزار روپیه جریمه نقدی برای نرگس اشتری صادر کرد. در همین زمان سرکنسول ایران در حیدرآباد اعلام کرد: «نرگس کلباسی هم اکنون با سپردن وثیقه ملکی از بازداشت خارج شده است و باید منتظر دادگاه تجدیدنظر باشد.

تا اینکه نرگس کلباسی در صفحه اینستاگرام و کانال تلگرامی خود اعلام کرد که صبح شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۶ حکم دادگاه تجدیدنظر در شهر رایاگادا در مورد پرونده من اعلام و از همه اتهامات وارده تبرئه شده و بی‌گناه شناخته شدم. به دنبال تبرئه او محمدجواد ظریف طی پیامی ضمن تقدیر از صبر و استقامت ایشان، آزادی او را تبریک گفت.

 


 

 

 

بخشی از گفت‌وگوی نرگس کلباسی از تجربیاتش در این روزها می‌گوید:

 

جایی گفته‌اید که اصلاً دوست ندارید به زندان «رایاگادا» بروید؟ مگر زندان رایاگادا را می‌شناسید؟

بله ما به زندانیان آنجا کمک می‌کردیم. ماهی یک‌بار به آنجا می‌رفتیم و به زندانی‌ها غذا می‌دادیم. من از زندان رفتن نمی‌ترسیدم اما از زندان رایاگادا می‌ترسم، چون می‌دانم در آنجا چه خبر است. در زندان رایاگادا اوضاع خوب نیست. ضمن اینکه هنوز خیلی برنامه‌ها در سر دارم. نمی‌خواهم به این زودی و با بیماری بمیرم. بچه‌هایی دارم برای عشق ورزیدن، دوست دارم بزرگ شدن آن‌ها را ببینم.

باوجوداین گفتید اگر به یک سال زندگی در زندان رایاگادا محکوم شوید به زنان آنجا زبان آموزش می‌دهید.

بالاخره یک سال که نمی‌توانم بیکار باشم؛ بنابراین هر خانمی که بخواهد به او زبان یاد می‌دهم. از تجربیات اجتماعی خودم برایشان خواهم گفت و تلاش می‌کنم کاری کنم که پس از آزادی روزهای بهتری داشته باشند.

می‌خواهیم یک شناخت از رایاگادا به خواننده بدهیم تا بدانند شما دقیقاً در کجا این فعالیت‌ها را انجام داده‌اید و با چه رفتاری رو به رو بوده‌اید؟ با توجه به بی‌اهمیتی آموزش، پدر ومادرها چطور به شما اعتماد کردند؟

به پدر و مادرها نشان دادیم که اگر بچه‌ها درس نخوانند در نهایت سرنوشت پدر و مادرشان را پیدا می‌کنند. آن‌ها باید روی درس تمرکز کنند. وقتی دیدند پولی نمی‌گیریم یا چیزی از آن‌ها نمی‌خواهیم، قبول کردند که بچه‌ها در آموزشگاه‌ها درس بخوانند.

زندگی مردم رایاگادا از چه طریقی می‌گذرد؟

از طریق کشاورزی و دامپروری. آن‌ها جامعه‌ای فقیر و بی‌سواد هستند. خانم‌ها در آن کار نمی‌کنند. برای همین من تمام معلم‌های آموزشگاه‌ها را خانم انتخاب کردم. خانم‌هایی که دیپلم دارند. این نشانه خوبی برای دخترهای ما بود. چون من اینجا خارجی هستم اما وقتی زن هم‌وطن خودشان معلم می‌شود تأثیرش بیشتر است.

الان چند خانم در آموزشگاه‌های شما کار می‌کنند؟

۱۴ خانم. در هر آموزشگاه دو تا خانم کار می‌کنند که تا کالج درس‌خوانده‌اند.

بچه‌ها چند ساعت در روز آموزش می‌بینند؟

روزی ۵ ساعت. صبح دو و نیم ساعت و عصر هم دو و نیم ساعت.

شما وقتی به هند وارد شدید به زبان هندی آشنا بودید؟

نه مسئله چیز دیگری است. در هند هراستانی زبان مخصوص خود را دارد. در رایاگادا به زبان «اوریایی» حرف می‌زنند.

شما می‌توانستید به این زبان صحبت کنید؟

ابتدا نه. آن‌ها انگلیسی بلد نبودند ومن اوریایی. ولی کم‌کم یاد گرفتم. وقتی ۲۴ ساعت یک زبان را بشنوی زود یاد می‌گیری. سخت بود اما یاد گرفتم.

چرا اصلاً این راه را انتخاب کردید؟

دلایل خودم را داشتم. من وقتی بچه بودم پدر و مادرم را از دست دادم. شاید به این خاطر بود که این مسیر را انتخاب کردم. آن زمان تصمیم گرفتم که به دنبال بدترین جایی که کودکان در آن زندگی می‌کنند بگردم.

بدترین جا را چطور انتخاب کردید؟

توی اینترنت سرچ کردم. عشق بیش‌ازحدی داشتم که دوست داشتم برای بچه‌ها باشد. یک سال طول کشید تا جایی که به نظر خودم بدترین جا را پیدا کردم و آنجا رایاگادا بود.

قبل از رایاگادا تجربه جای دیگری را هم داشتید؟

بله. در مدرسه‌ای در «مالدیو» کارکردم و به بچه‌ها انگلیسی درس دادم؛ اما این برنامه‌ای بود که همه می‌توانستند انجام بدهند.

بعد به سریلانکا رفتید؟

بله آنجا بچه‌های بسیار کوچکی بودند که در یتیم‌خانه زندگی می‌کردند. یکی از بچه‌ها اسمش پریشان بود. به خاطر همان بچه اسم مؤسسه‌ام در هند را پریشان گذاشتم. ۶ ماه سریلانکا بودم؛ اما خواهرهای روحانی زیادی بودند که آنجا کار می‌کردند. بچه‌ها تنها نبودند. من دنبال جایی بودم که بچه‌ها هیچ‌کس را نداشتند. آمدم هند و بالاخره رایاگادا را پیدا کردم.

هزینه خانه را چطور تأمین می‌کردید؟

از طریق خیرین، دوستان و همکلاسی‌هایی که در کانادا و انگلیس دارم. حتی وقتی به کانادا می‌رفتم ماشین می‌شستم. با همین کار ۵۰ هزار دلار جمع کردیم...

 


 

روزی که تبرئه شدم یکی از بهترین روزهای زندگی من بود. درست است که ۲ سال طول کشید ولی فهمیدم که خوبی و مهربانی نتیجه خواهد داد. نگذاشتم که فساد و خلاف در آنجا ادامه پیدا کند. از خدا ممنونم که دوباره به من فرصت داد و امیدوارم بتوانم همان مسیری را که در هند می‌رفتم را اینجا برای بچه‌های ایرانی ادامه دهم.

موارد مرتبط

نظر خود را بنویسید

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Top